Woda i Ormus – potężni partnerzy

Od kiedy David Hudson rozpoczął dyskusję na temat „białego proszku złota” w latach 1990,ludzie garnęli się by zduplikować jego metody i wymyślić inne sposoby otrzymywania czegoć co nazwał ORME – Orbitally-Rearranged Monoatomic Element (orbitalnie przearanżowane monoatomiczne pierwiastki). Odkrycie Hudsona stanu materii nazywanego „m-state” zawróciło alchemie z powrotem do mody. Historie o tym jaki ORME (nazywanego ormusem) ma potencjał i co może zrobić dla umysłu, ciała i ducha są tym co trzyma ogień alchemii a w szczególności ogień ormus ciągle żywy.

Hudson odnosił się do monoatomicznego stanu (m-state) jako kondycja, w której atomy nie są połączone z innymi atomami. Innymi słowy, opisał pierwiastki w m-stanie jako chemicznie obojętne – rezultat przearanżowania ich orbit elektronowych i nuklearnych. Od wczesnych prac Hudsona, określenie „monoatomiczne” zostało odsuwane na rzecz terminu ormus. Wiele z rozpoznanych pierwiastków ormus są prawdopodobnie nie monoatomiczne. Niektóre mogą być duo-atomowe a inne mogą być maleńkimi klastrami atomów.

Oryginalne pierwiastki ormusowe są grupą elementów z samego środka tabeli układu okresowego pierwiastków. W te osiem metali zalicza się: ruten, rod, paladium i srebro (znane jako „lekka grupa platynowa”) oraz osm, iryd, platyna i złoto (znane jako „ciężka grupa platynowa”). Również inne pierwiastki zostały zaobserwowane w stanie ormus.

W swoich metalicznych formach, elementy ormus są chemicznie aktywne (reagują). Są względnie dobrymi przewodnikami ciepła i elektryczności. Jednakże, te same elementy w m-stanie są chemicznie nie responsywne. Są słabymi przewodnikami i zachowują się bardziej jak elementy ceramiczne niż metale. Elektrony walencyjne (te normalnie dostępne do formowania wiązań z innymi atomami) w pierwiastkach ormus są teoretyzowane że łączą się ze sobą nawzajem by nawiązać stabilną aranżację nazywaną parami Cooper’a. Teoretycznie, pary Cooper’a redukuje rozmiar każdego atomu (dwu atomu lub klastrów atomowych) jako że elektrony są bardziej splecione razem. W miarę tego zjawiska atom/klaster ma gwałtowniejszy spin – bardzo podobnie jak łyżwiaż, który składa ramiona przy ciele. W stanie wysokiego spinu, każdy pierwiastek ormus traci 44% swojej masy (według badań Hudson i Dr. John Milewsky). Staje się on malutkim, nieuchwytnym pakietem światła.

Pierwiastki ormus nie są powiązane w połączoną ze sobą siatkę tak jak ich metaliczne formy. Ich atomiczne i molekularne konfiguracje określają ich fizyczne właściwości, nie liczba protonów czy neutronów w jądrze atomu. Ponieważ elektrony walencyjne nie są dostępne dla reakcji chemicznych, pierwiastki ormus są ciężkie do zidentyfikowania używając standardowych analiz spektroskopowych. Ciężko jest je określić ilościowo co spowodowało kontrowersję nad ich istnieniem. Jednakże istnieje dowód interesujących właściwości przedstawianych przez niektóre pierwiastki ormus:

  1. Obecność pola Meissner’a (pole anty-magnetyczne). Pole Meissnera blokuje inne pola magnetyczne (wliczając w to pole magnetyczne Ziemi), i powoduje lewitację niektórych pierwiastków.
  2. Stan nazywany Kwantową spójnością, gdzie grupa atomów odpowiada jako jedna jednostka a nie jako pojedyncze elementy.

Niektóre stany, które powodują nawiązywanie par Cooper’a, dają superprzewodnikowe kondensaty, które są spójne na poziomie kwantowym. Jest to nazywane Bose-Einstein Condensate (BEC) od nazwisk Satyendra Nath Bose i Albert Einstein, którzy postulowali za tym stanem materii w latach 1920. Ich teoria została potwierdzona w 1995, kiedy BEC zostało stworzone w laboratorium przez Eric Cornell i Carl Wieman, którzy ochłodzili atomy do milionowych części stopnia powyżej absolutnego zero. Uproszczone wyjaścnienie BEC znajdziesz tutaj http://www.colorado.edu/physics/2000/bec/what_is_it.html.

Absolutne zero jest temperaturą w której wszystkie ruchy atomowe zanikają. Jest to generalnie akceptowany warunek wstępny dla superprzewodników. David Hudson postulował, że elementy ormus mają wewnętrzną temperaturę, która jest bliska zero absolutnemu. Może to być wyjaśnione przez fakt, że temperature w środku wiru jest znacznie zimniejsza niż na jego peryferiach (Ranque-Hilsch efekt); wysoka prędkość z powodu par Cooper’a może teoretycznie zbliżać temperatury podchodzące do zero absolutnego. Może to wyjaśnić jak elementy ormus mogą wykazywać jakości superprzewodników w temperaturze pokojowej – ich wewnętrzna temperatura podchodzi do zero absolutnego, podczas gdy temperatura atmosferyczna pozostaje bez zmian.

Zostało hipotetyzowane, że pole Meissner’a istnieje dookoła każdego Cooper-sparowanego atomu lub klastra. Rozwój spójnego kondensatu (BEC) wygeneruje większą domenę Meissner’a z nie-polarnym polem magnetycznym, zdolnym odpychać tradycyjne spolaryzowane pola magnetyczne. Pierwiastki ormus prawdopodobnie pracują w koncercie z siłami w wodzie by przynieść prawie ten sam typ spójnej domeny, która istnieje w BEC.

Woda i ormus są potężnymi i współgrającymi partnerami. Woda zapewnia strukturalną domenę w której ormus pozostanie tak długo jak długo nie jest on narażony na silne pola elektromagnetyczne lub bezpośrednie światło słońca. Ormus również strukturyzuje wodę. Uzyskana struktura, zapewnia malutkie klatki dla pierwiastków ormus do zalokowania – prawdopodobnie w ucieczce przed wpływem pól magnetycznych. Woda może trzymać bogate ilościu pierwiastkó ormus we wnętrzu tej struktury.

Teoretycznie, woda która jest nasycona ormusem jest super płynem z zerową opornością transmisji energii i informacji. W mózgach zwierząt zostały odnalezione duże ilości ormusu (w szczególności rodu i irydu). Może to być wskazanie dla znaczenia pierwiastków ormus dla efektywnego transmitowania sygnałów w żywych organizmach. Dodawanie/przebudzanie ormusu w twojej wodzie może być bardzo korzystne. Nie tylko pomaga to wodzie utrzymać spójność struktury, może również zapewnić korzyści zdrowotne, opisywane na wielu stronach (wliczając jeden przypadek regeneracji odciętego ogona u kota).Te potencjalne korzyściu są znane od lat wśród małej grupy entuzjastów ormusu. Zaczynają oni dokumentować korzyści w miarę wzrostu interesu ormusem.

Pierwiastki ormus są bardziej rozpowszechnione w lawie, glebie paramagnetycznej, nieprzetworzonej soli, wodach oceanu i naturalnych źródłach, które przynoszą wodę na powierzchnię Ziemi. Wiele z produktów spożywczych w domyśle naturalnie koncentruje ormus: kakao, niebiesko-zielona alga, pył pszczeli, bambus, grzyby medyczne i wiele roślin uważanych jako superfood. Jednakże każda roślina uprawiana na glebie wzbogaconej w ormus lub podlewana wodą ormusową będzie zawierać ormus – jeden powód więcej dla uprawiania własnego ogródka i dodawania ormusu podczas wzrostu roślin. Badania pokazują, że rośliny zaopatrzone w ormus (w glebie lub wodzie), rosną z lepszym wigorem – są bardziej odporne na choroby, insekty, susze i zimno, niż rośliny uprawiane bez suplementacji ormusem. Barry Carter, wiodący ekspert w dziedzinie ormus, utrzymuje dużą stronę (subtleenergies.com) i liczne fora gdzie można znaleźć szczegółowe informacje.

Jest wiele sposobów aby konwertować pierwiastki do stanu ormusowego. Metody opisane w „Tańcząc z Wodą” zaliczają ruch wirowy wody w polach magnetycznych. Kolejnym podobnym sposobem do aktywacji ormus jest użycie paramagnetycznego piasku. Inne metody koncentrują pierwiastki ormus w terapeutycznych ilościach. Jeden ze sposobów koncentracji ormus został odkryty przez Koreańskich mnichów ponad 1000 lat temu. Napełnili oni pędy bambusa solą morską, zatkali końce gliną i piekli to w glinianym piecu. Proces wyciągał ormus z pędów bambusa i z gliny i koncentrował w soli. Powtarzanie tego procesu nie tylko koncentrowało ormus ale również tworzyło terapeutyczną sól zwaną dzisiaj solą bambusową (https://www.dancingwithwater.com/products/bamboo-salt-for-structuringenergizing-water/).

By zaopatrzyć się w wyższe stężenie pierwiastkó ormus w swojej diecie lub dla swojego ogródka, używaj skoncentrowanych produktów ormusowych. Jest wiele dobrych produktów na rynku zagranicznym. „Tańcząc z Wodą” oferuje swój własny koncentrat nazywany Tańcem Światła zrobiony z soli bambusowej i innych soli ormusowych.
http://dancingwithwater.3dcartstores.com/Ormus-Dance-of-Light_p_49.html

Artykuł przetłumaczony ze strony www.dancingwithwater.com

1 myśl na “Woda i Ormus – potężni partnerzy”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *