Woda i długowieczność, jak zrobić wodorowęglan magnezu

Poznaj sekrety długowieczności w tym artykule.
Najprostszy sposób na otrzymanie tej suplementarnej wody znajduje się na dole strony lub jeśli masz wątpliwości czytaj tutaj.

Spis treści:
Znaczenie wodorowęglanu magnezu
Alkaliczne jony minerałów
Wodorowęglan magnezu i niedobory magnezu
Ile i kiedy używać
Jak zrobić wodę wodorowęglanowo magnezową (sposób 1)
Jak zrobić z proszku wodorotlenku magnezu (sposób 2, prostszy)

Woda wodorowęglanowo magnezowa: znaczenie wodorowęglanu i magnezu.

Bazujący na odczynie kwasowym, balans we krwi jest kontrolowany przez zdolność systemu oddechowego do usuwania nadmiaru dwutlenku węgla – również, przez możliwość nerek do usuwania odpadów z moczem oraz przez bufor organizmu nazywanego systemem buforowania wodorowęglanu. Największy czynnik ograniczający neutralizowanie kwasowych odpadów metabolicznych w ludzkim ciele to dostępność wodorowęglanów, które działają jako antyoksydanty. Wodorowęglany mogą być dostarczone w wodzie. Faktycznie, ani krew, ani woda nie są zdrowe bez wodorowęglanów.

Neutralizowanie kwasów zależy od obecności buforów. Na przykład, jeśli dodasz słaby kwas do szklanki wody, która nie ma zdolności buforujących, pH natychmiastowo spadnie – dokładnie tak jakby się tego spodziewać. Lecz jeśli dodasz tą samą ilość kwasu do szklanki wody buforowanej, pH prawie się nie zmieni. Bufor neutralizuje kwasowość, pozostawiając pH roztworu bez zmian. W wodzie i ludzkim ciele buforami są przede wszystkim wodorowęglany.

Wodorowęglanowy system buforowania (jak wszystkie bufory) jest stworzony ze słabego kwasu (kwas węglowy H2CO3) i słabej bazy (wodorowęglan HCO3-). Razem pracują by utrzymać pH krwi i płynów wewnętrznych w specyficznych normach. W roztworze, kwas węglowy rozkłada się na jony wodoru (H+) i jony wodorowęglanu (HCO3-). Kiedy kwasy są dodane do wodorowęglanowego systemu buforującego, jony wodorowęglanu ponownie łączą się z jonami H+ i ponownie formują kwas węglowy. To redukuje koncentrację jonów H+ (kwasowość) i przywraca wyższe pH. Bufory neutralizują kwasy żerując na jonach wodoru (H+).

H2CO3 + H2O ↔ H+ + HCO3-
Kwas węglowy + Woda ↔ H+ jony + wodorowęglan

Wodorowęglany dają krwi możliwość negowania zmian w pH. Nawet mała zmiana pH krwi może doprowadzić do niepoprawnej funkcjonalności metabolicznej. Wodorowęglany również pomagają naturalnej wodzie wytrzymać wpływ i efekty kwaśnych deszczów, odpadów życia aquatycznego i innych czynników kwasowych. Dramatyczne wahania pH rzek i strumieni może być równie mocno niszczycielskie. Ocean również jest buforowany wodorowęglanami. Jest zdolny neutralizować niesamowite ilości kwasowych odpadów. Nasze ciała odzwierciedlają Ziemskie oceany w bardzo wielu przypadkach.

Mając zapewnione idealne warunki w ludzkim ciele, mamy wiele więcej wodorowęglanów niż kwasu węglowego w przybliżonej proporcji 20:1. Jest to doskonałe dla biologicznych organizmów, które produkują kwasowe odpady metaboliczne. Wysoka koncentracja wodorowęglanów w równowadze jest zdolna zneutralizować znaczące kwasowości. Jednakże pod stresem, wodorowęglany stają się czynnikiem ograniczającym. Dieta, zanieczyszczenia, ćwiczenia, wiek, wszystko to pobiera rezerwy wodorowęglanów i ogranicza zdolności organizmu do neutralizowania kwasowości.

Przez ponad sto lat, wodorowęglan sodu (soda oczyszczona lub tak zwany proszek do pieczenia) był używany do podniesienia zdolności buforujących krwi i płynów międzykomórkowych. Dobrze również kontroluje chroniczną kwasotę. Wodorowęglan sodu jest używany w przypadku niestrawności i zgagi przez dekady. Atleci używają go aby podnieść wytrzymałość i by zredukować czas odnowy ponieważ neutralizuje on kwas mlekowy. Wodorowęglan sodu ma wiele udokumentowanych użyć w medycynie ratunkowej pomimo, że jego użycie szybko zostało wyparte na rzecz innych leków.

Dr. Mark Sircus był zwolennikiem wodorowęglanu sodu przez wiele lat. Jego ostatnia książka odnosi się do chemii i funkcji dla ludzkiego zdrowia, pisze on:

„Wodorowęglan sodu jest uhonorowaną przez czas metodą do przyspieszenia powrotu wodorowęglanów w organizmie do normalnych poziomów. Ma on zdolność rozszerzania żył krwi, podnosi płynność krwi, asystuje dysocjacji tlenu – więcej tlenu płynie do komórek… ma on silną przeciw zapalną zdolność, pomaga detoksyfikować i neutralizować toksyczne substancje wielu rodzajów oferując silną prawie natychmiastową zmianę w pH. …Ciało jest zawsze głodne na wodorowęglany chyba, że żyjesz w jakiejś nieskazitelnej dolinie…”

Podczas gdy wodorowęglan sodu jest ulubieńcem ze względu na czas uznania, Dr. Sircus przyznaje, że jego zalety nie mają nic do czynienia z sodem. Wszystko to dzięki wodorowęglanom, a nie sodzie (której nigdy nie braknie), inne minerały (ich jony) są często bardziej skuteczne kiedy dostarczane z wodorowęglanami.

Alkaliczne jony minerałów
Same w sobie, alkaliczne jony mineralne nie są łatwo przyswajalne w żywych tkankach i chodzi tu o potas, sód, magnez, wapń, itd. Często elementy te kończą jako płytka, depozyt w stawach i kwasowy odpad składany w tkankach tłuszczowych. Mogą one się przyczynić do degeneratywnych chorób takich jak zapalenie kości i stawów lub miażdżyca. Jednakże, kiedy te same alkaliczne jony są niesione przez wodorowęglany, są one znacznie łatwiej absorbowane, i biorą one udział jako część systemu buforowego, który redukuje płytkę tętniczą oraz zwapnienie związane z wiekiem. Wodorowęglany mogą być nośnikiem wszystkich minerałów.

Alkaliczna woda vs. alkaliczna wodorowęglanowa woda
Alkaliczna woda – wraz z alkaliczną wodą jonizowaną – jest znacząco odmienna od wody, która ma zasadowe pH ze względu na obecność wodorowęglanów. Alkaliczne jony mają wpływ na pH wody ale nie neutralizują kwasów. (Artykuł na temat alkalicznej wody w menu.) Większość alkalicznych wód ma niewiele wodorowęglanów, małą zdolność buforowania i prawie żadnej zdolności neutralizacji odpadów kwasowych. Z drugiej strony, wodorowęglanowa woda jest łagodnie zasadowa i posiada mimo to zdolność do neutralizacji kwasów. Alkaliczność opierająca się na zdolności buforowania i równowadze pomiędzy dwutlenkiem węgla i wodorowęglanami.

Dwutlenek węgla i wodorowęglan to dwie strony tej samej monety. Jedyny sposób w jaki wodorowęglan staje się dostępny to taki przez który obecność dwutlenku węgla wpływa na produkcje kwasu węglowego. Balans pomiędzy tymi dwoma jest sercem metabolicznej homeostazy. Kompletny zapis chemiczny wodorowęglanowego systemu buforowania zaczyna się od dwutlenku węgla:

CO2 + H20 ↔ H2CO3 + H2O ↔ H+ + HCO3-
Dwutlenek węgla + woda ↔ Kwas węglowy + Woda ↔ Jon wodoru + Wodorowęglan

W komórkach ssaków, ciągła produkcja dwutlenku węgla (z hydrolizy ATP i innych metabolicznych procesów) wymaga ciągłej dostawy na wodorowęglany by utrzymać równowagę i optymalną zdolność buforującą. Kiedy wodorowęglany stają się zapotrzebowaniem, zdolność buforująca komórek cierpi na tym.

Wodorowęglany w żołądku
W żołądku, jony wodorowęglanów przechodzą prawie natychmiastowo do krwioobiegu w zamian za jony chlorku by uzyskać kwas chlorowodorowy (HCl). Pomimo, że brzmi to sprzecznie z intuicją, picie wody wodorowęglowej na pusty żołądek właściwie wpływa na produkcję kwasu żołądkowego (HCl). Jest to idealny pierwszy napój o poranku oraz przed posiłkami – o tyle o ile zachowamy odpowiedni czas przed spożyciem jedzenia. Wodorowęglanowa woda właściwie przygotowuje żołądek na trawienie i pomaga pobudzić znikomą produkcję HCl, która trapi ludzi w starszym wieku. Podczas gdy wiedza ta prawie zniknęła z medycznych książek, „Materia Medica” z edycji 1918 ma do powiedzenia coś na temat wodorowęglanu sodu w żołądku:

„Efekt alkaliczny w żołądku będzie różny w zależności od natury zawartości żołądka w momencie administracji. W czasie odpoczynku (po tym jak jedzenie zostało strawione) wodorowęglan sodu rozpuszcza śluz i jest absorbowany jako wodorowęglan do krwi, by podnieść jej alkaliczność bezpośrednio. W czasie trawienia redukuje on wydzielanie soku żołądkowego, neutralizuje porcje kwasu chlorowodorowego, wyzwala wiatropędny gaz dwutlenek węgla, i jest absorbowany jako chlorek sodu. Czas administracji (podania) musi więc być wybrany z uwzględnieniem celu. W ciągłej hiperkwasowości i w warunkach fermentacyjnych, doza godzinę przed posiłkiem, przychyla się przygotowaniu żołądka do przyjęcia pożywienia.”

Użycie wodorowęglanów nie jest wcale nowe. To co jest nowe to użycie magnezu wodorowęglowego w wodzie by wzmocnić zasoby wodorowęglanów, by ustabilizować strukturę wody ORAZ by dostarczyć bardzo potrzebnego magnezu w przyswajalnej formie.

Wodorowęglan magnezu
W 2002 roku, Dr. Russel Beckett, Australijski biochemik i patolog wypuścił produkt nazywany Unikalna Woda – zrobiony z wodorowęglanu magnezu. Produkt jest rezultatem wielu lat badań przeciw starzeniu (anti-aging), które powstały w czasie gdy grupa zwierząt została zidentyfikowana w odizolowanej strefie południowo-wschodniej Australii i żyła 30-50% dłużej niż inne zwierzęta w tym samym regionie. Po wykluczeniu wszystkich innych możliwości długowieczności, przebadana woda zawierała niespotykane wysokie poziomy wodorowęglanu magnezu. Źródła wody w regionie które karmiły pastwiska z najstarszymi krowami miały najwięcej wodorowęglanu magnezu w wodzie. Badania przeciw starzeniu Dr. Becketta poprzednio odkryły, że zwierzęta, które złamały zasady długowieczności, wyewoluowały wydajne sposoby neutralizacji kwasowych odpadów. Doktor rozpoznaje znaczenie wodorowęglanów w wodach źródlanych i w tym samym czasie, rozpoznaje połączenie pomiędzy zmniejszającymi się poziomami magnezu i wieloma dolegliwościami związanymi z wiekiem. Kombinacja magnezu i wodorowęglanu była oczywistym zwycięzcą.

Wcześniejsze próby przeprowadzone z pomocą produktu Unikalnej Wody w ciągu dwóch lat wykazały zmniejszone przypadki przeziębień i gryp z mniej dolegliwymi symptomami. (Większość wirusów, wliczając w to te odpowiedzialne za zwykłą grypę i przeziębienie, są klasyfikowane jako pH zależne. Są one zaraźliwe tylko w kwasowym zakresie pH). Konsumpcja wody z wodorowęglanem magnezu najwyraźniej spotęgowały rezerwy wodorowęglanów i chroniły uczestników przeprowadzanych badań. Późniejsze badania kliniczne odkryły pozytywne zmiany w biochemii krwi (poprawione poziomy protein – albuminów) i pozytywny efekt dla hormonu przytarczycznego, który jest powiązany z zapaleniem kości i stawów, osteoporozą i miażdżycą.

Kolejna interesująca notatka o kombinacji magnezu i wodorowęglanów jest taka, że każdy komponent asystuje w transporcie drugiego wewnątrz tkanek komórkowych. Dostarczanie magnezu i dwuwęglanów razem w wodzie pitnej buforuje i balansuje wodę oraz wspiera metaboliczne funkcje, które ulegają pogorszeniu wraz z wiekiem i innymi problemami chorobowymi.

Niedobory magnezu
Zmiany w diecie (z większością przetworzonych dań) jak i w jakości wody (gdzie wiele osób pije de-mineralizowaną wodę) znacząco wpłynęły na średni dzienny pobór magnezu. W odróżnieniu od wielu innych składników odżywczych, które są dostarczane lepiej z pożywieniem, woda może być świetnym źródłem magnezu. W przybliżeniu 50% magnezu zawartego w wodzie mineralnej jest absorbowane. Jest to większa ilość niż ta absorbowana z pożywienia. Efekt magnezu-w-wodzie został zidentyfikowany lata temu jako korzystny dla tych na niskiej diecie magnezowej. W najlepszej świadomości autorów książki „Tańcząc z Wodą”, nie przeprowadzono badań absorpcji magnezu z wody wodorowęglanowej. Podejrzenie jest, że przekracza ono 50%.

Zalecane dzienne spożycie (ZDS) dla dorosłych na magnez jest pomiędzy 360 – 420 mg na dzień, w zależności od wieku i płci. Mimo to jak to bywa zazwyczaj z ZDS, zalecenie to jest daleko poniżej optymalnego. Wielu naukowców wierzy, że całkowite spożycie magnezu powinny być przynajmniej od 450-500 mg na dzień i woda pitna powinna zawierać minimum 25-50 mg na 1 litr. Niestety większość dzisiejszych wód zawiera mniej niż 6 mg/l magnezu.

Rażąco ignorowany we współczesnej medycynie, niedobór magnezu w populacji szaleje w najlepsze i jest odpowiedzialny (przynajmniej w części) za wzrost przypadków chorób serca, udarów mózgu, cukrzycy, astmy, artretyzmu, wysokiego ciśnienia krwi, chronicznego zmęczenia, zaburzeń uwagi i wielu innych schorzeń zbyt licznych by wypisywać. Magnez jest nazywany „głównym minerałem” (master mineral) ponieważ jest zaangażowany w ponad 300-stu enzymach, wliczając syntezę protein, funkcjonowanie nerwów i mięśni, kontrolę glukozy we krwi i regulację ciśnienia tętniczego. Magnez jest wymagany dla produkcji energii i dla syntezy DNA. Gra rolę również w aktywnym transporcie wapnia i potasu przez błony komórkowe, proces, który jest ważny dla przesyłania sygnałów elektrycznych, pracy mięśni i normalnego rytmu serca. Suplementacja magnezu z dwuwęglanami jest niesamowitym sposobem dla dostarczania podwójnej korzyści dla twojego zdrowia.

Robienie wody z wodorowęglanem magnezu
Wodorowęglan magnezu jest solą, która istnieje tylko w wodzie, nie można kupić tego w proszku tak jak sodę oczyszczoną. Związek ten istnieje tylko w wodnej formie jako rezultat reakcji dwutlenku węgla (CO2) w wodzie i akompaniującym jonicznym magnezem. Dr. Beckett i inni opracowali sposoby produkcji wody wodorowęglanowo magnezowej poprzez reakcję magnezu z wodą gazowaną. Jest kilka produktów na rynku zagranicznym wliczając Unikalną Wodę w Australii, MagBicarb (koncentrat) i naturalną wodę źródlaną z Adobe Springs w Kaliforni, markowaną jako Woda Noego. Ty możesz zrobić swój własny produkt z wody gazowanej i wodorotlenku magnezu (mleczko magnezowe lub proszek).

Jak zrobić wodę magnezowo wodorowęglanową (sposób 1)
Większość przepisów na produkcję tej wody mówi o robieniu koncentratu, później rozcieńczaniu do finalnego poziomu około 120mg/litr Magnezu oraz 600 mb/litr wodorowęglanu. Według Dr. Becketta, maksymalna koncentracja magnezu, która może być utrzymana w roztworze jako wodorowęglan magnezu to w przybliżeniu 120 mg/litr na poziomie pH 8.3. Wyższe stężenie magnezu może być uzyskane w roztworach o niskim pH i chlorki (takie jak chlorek sodu) są dodane do wody. Autorzy „Tańcząc z Wodą” odkryli, że jedną z najlepszych metod by zbalansować wodę wodorowęglanu magnezu i by zoptymalizować poziomy magnezu w końcowym napoju to użycie naturalnej soli. Sole naturalnie zawierają balans innych wodorowęglanów (takich jak wodorowęglan sodu, wodorowęglan potasu i wodorowęglan wapnia) i chlorki. Przepis podany tutaj został zmieniony tak aby usytuować dodanie strukturalnej wody z nieprzetwarzanymi solami naturalnymi dla wody wodorowęglanu magnezu, która jest zbalansowana i błyskawicznie asymilowana na pusty żołądek.

Składniki

  • 1 litr wody gazowanej (nasyconej CO2) dowolnej marki. Upewnij się, że to tylko woda gazowana bez dodatków smakowych lub słodzików. Możesz samemu nasycić wodę gazem jeśli posiadasz SodaSteam lub podobne urządzenia.
  • 3 łyżki (45 ml) mleczka magnezowego (lub proszku, patrz niżej sposób 2). Znajdź markę, która zawiera tylko wodorotlenek magnezu i wodę oczyszczoną. Aktywne składniki powinny być tylko wodorotlenek magnezu [Mg(OH)2]. Nieaktywne składniki powinny być tylko wodą oczyszczoną. Jedna łyżka stołowa powinna zawierać 500 mg of Mg. Większość marek zawierają dodatkowe składniki takie jak słodziki, smaki, sztuczne kolory a nawet wodorotlenek sodu, czyli zwykły domowy wybielacz. Dobre marki zazwyczaj nie dodają tych składników, sprawdzaj dobrze etykiety.
  • Woda strukturalna z niską zawartością minerałów (<50 ppm TDS jest najlepsza od kiedy inne minerały zmagają się o reakcję z magnezem i CO2). To jest jedyny raz kiedy polecamy destylowaną wodę. Jednakże, upewnij się by remineralizować wodę małą ilością naturalnej nieprzetworzonej soli wedle instrukcji z artykułu „Jak remineralizować pustą wodę”. Autorzy zazwyczaj dają tej „głodnej” wodzie kilka dni na dojrzenie i asymilację minerałów ale 12 godzin też powinno wystarczyć.

Przygotowanie

  • Wstrząśnij mleczkiem magnezowym i odmierz 3 łyżki mleczka magnezowego; Użyj plastikowego kubka lub miarki, zazwyczaj dodanej do mleczka. Nie wstrząsając wody gazowanej otwórz schłodzoną wodę 1 litr. Kiedy wstępne bąbelkowanie uspokoi się dodaj powoli mleczko magnezowe i zakręć szczelnie butelkę by zminimalizować straty CO2. Wstrząśnij lekko i odłóż na 30 minut. Butelka stwardnieje w miarę postępu reakcji – później gdy prawie skończone, boki plastikowej butelki wgłębią się. To jest reakcja: Mg(OH)2 + 2CO2 ↔ Mg(HCO3)2.
  • Wstrząśnij butelkę znowu (idealnie – kilka razy przez następne 20 minut) i schładzaj w lodówce. Kiedy płyn się rozjaśni (zazwyczaj w 30 minut) wodorotlenek magnezu w mleczku powinien skutecznie zareagować z CO2 by stać się koncentratem wody wodorowęglanu magnezu w przybliżeniu 1500 mg magnezu i w przybliżeniu 7500 mg wodorowęglanu. Czasami, zależnie od ilości CO2 która ucieknie podczas dodawania mleczka magnezowego, może się znaleźć mała ilość magnezu, który nie przeszedł reakcji na dnie pojemnika, To jest normalne i nie musisz się o to martwić.
  • By otrzymać (galon) 4,5 litra rozcieńczonej wody wodorowęglanu magnezu do spożycia, zacznij od 2 litrów strukturalnej wody o niskiej zawartości minerałów (jak wyżej opisane). Przelej 1/3 koncentratu do pojemnika i wypełnij galonowy pojemnik do samej góry wodą strukturalną. (zobacz alternatywny krok 6 niżej).
  • Odłóż wodę na noc by dojrzała i przechowuj w lodówce. Końcowy produkt zawiera około 120 mg/l magnezu i 600 mg/l wodorowęglanu. Zależnie od źródła wody użytej do procesu, pH będzie pomiędzy 8.0 a 8.5. Zacznij od jednej szklanki na pusty żołądek i powoli podnoś ilość aż do dwóch litrów wody dziennie jeśli chcesz spożywać terapeutyczne dawki. Picie zbyt dużej ilości wody zbyt szybko spowoduje ruch luźnych jelit.
  • Alternatywnie jeśli chcesz zrobić bardziej przyswajalny produkt i możesz odczekać kilka dni dłużej, dodaj 2 łyżki stołowe koncentratu do 2 litrów strukturalnej wody. Umieść wodę albo w „Jajku wodnym” lub „Rezonatorze Ziemi” na 5 dni do dojrzenia przed spożyciem. Kiedy woda magnezowo wodorowęglanowa jest inkubowana w „wodnym jajku” lub „rezonatorze ziemi”, mniej skoncentrowanego wodorowęglanu magnezu jest potrzebne do uzyskania tych samych efektów ponieważ woda (i wodorowęglany) są bardziej rafinowane i wszystko jest łatwiej przyswajalne. Nie żartujemy kiedy mówimy, że ta metoda jest tak samo (jak nie bardziej) efektywna. Artykuły na temat pojemnika w kształcie jajka i Rezonatora Ziemi.

Ile i kiedy używać
Dr. Beckett zaleca dwa poziomy spożycia – terapeutyczny i użytkowy poziom. Dwa litry dziennie to poziom terapeutyczny, na pusty żołądek oraz 45 minut przed posiłkami. Poziom użytkowy to dawka 0,5 litra dziennie. Większość ludzi powinna powoli podnosić spożycie wody do terapeutycznego poziomu, poświęcając 2 lub więcej tygodni do spożywania 2 litrów dziennie. Zacznij od 500ml na dzień. Podziel to na dwie dawki i pierwszą spożywaj z rana najpierw – a drugą dawkę wieczorem przed spaniem – zawsze na pusty żołądek. Jeśli spożywasz wodę magnezowo wodorowęglanową z pożywieniem, wodorowęglany zostaną zneutralizowane (i nie będą miały efektu terapeutycznego) przez soki żołądkowe produkowane podczas jedzenia. Zależnie od wieku i zdrowia, spożywaj dawkę terapeutyczną przez 6 miesięcy aż do roku, potem zmniejsz dawkę do poziomu użytkowego. Możesz również chcieć przyjmować dawkę terapeutyczną przez 2-3 tygodni w każdym następnym roku.

Poniżej podaję link do wideo z Australijskiego reportażu na temat Unikalnej Wody Dr. Becketta.
https://www.youtube.com/watch?v=-kVFjQ-ZrEs

Notatka: Dla ludzi z rzadko spotykaną chorobą zespołem Barttera lub zespołem Gitelmana, wodorowęglany mogą być przeciwwskazane.

Zrzeczenie się odpowiedzialności: Informacje i instrukcje podane tutaj służą dla celów edukacyjnych. Nie stanowią one rekomendacji do konsumowania tej wody i nie dochodzi się żadnych roszczeń związanych z korzyściami zdrowotnymi z konsumpcji tej wody.

Artykuł przetłumaczony ze strony www.dancingwithwater.com

SPOSÓB NUMER DWA Z PROSZKIEM MAGNEZOWYM

Robienie własnego wodorowęglanu magnezu wymaga jedynie źródła wodorotlenku magnezu i wody gazowanej. Wodorotlenek magnezu to biały proszek Mg(OH)2.

Składniki potrzebne:

  1. Litr wody gazowanej w butelce. Każda butelkowana woda gazowana której składnikiem jest tylko gazowana woda nasycona CO2 będzie dobra. Możesz również nagazować własną wodę używając domowej maszynki do gazowania.
  2. Czysty proszek wodorotlenku magnezu: 250 gram proszku pozwoli ci na otrzymanie około 69 litrów koncentratu wodorowęglanu magnezu.
  3. Lejek – do wsypania proszku.

Instrukcja:

  1. Schłodzona woda gazowana. Pomaga utrzymać gaz CO2 w wodzie. Ja preferuje używać zamrażarki by schłodzić wodę bardziej niż zwykła lodówka.
  2. Wyciąg butelkę z lodówki. Zbyt duże wstrząsy zwiększą ilość gazu który ucieknie, jeśli woda zamarznie musisz odczekać aż znów stanie się płynna zanim będziesz kontynuować.
  3. Odmierz 4.3 mL proszku magnezowego. Około 7/8 łyżeczki małej. Nic się nie stanie jeśli miarka jest niedokładna: jeśli dodasz za dużo wodorotlenku magnezu, nadmiar osadzi się na dnie. Jeśli dodasz za mało, magnezowa woda będzie miała mniejszą potencję.
  4. Mieszaj składniki. Odkręć butelkę wody, wsyp SZYBKO proszek magnezowy i zamknij butelkę szczelnie.
  5. Wstrząśnij przez 30 do 60 sekund, idealnie nucąc jakąś fajną piosenkę typu Stayin’ Alive.
  6. Przetrzymuj w lodówce. Pozostaw na godzinę by reakcja łączenia się składników dobiegła do końca.
  7. Wstrząśnij jeszcze raz 30 sekund co dokończy reakcje.
  8. Oto gotowy produkt.
  • Każda uncja (28 mL) tego koncentratu zawiera około 40-44 mg bardzo przyswajalnego magnezu, więc dobrze zacząć od małych dawek na pusty żołądek, 2 łyżki stołowe na szklankę wody najlepiej strukturalnej.
  • Sugeruje przetrzymywać koncentrat w lodówce szczelnie zamknięty.
  • Nie potrząsaj butelką zanim użyjesz, nawet jeśli widzisz białe pozostałości proszku. One już nie zareagują i mogą być cięższe do strawienia niż czysta forma płynna.
  • Nie zaleca się picia również ostatków koncentratu z tego samego powodu, jeśli białe pozostałości są w wodzie, lepiej ich unikać.
  • Woda powinna być dobra na tydzień albo dwa, chociaż więcej magnezu rozłączy się wraz z czasem.

1 myśl na “Woda i długowieczność, jak zrobić wodorowęglan magnezu”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *